Uzun uzun susuyorum bu aralar… Oysa, ‘haddini bile aşmaya meyilli’ cümleler deviniyor içimde. Susuyorum… Ne söylesem, bir ‘imkansızlığa’, ‘hasrete’ değecek kelimelerim ve ne zaman ‘hasrete değmiş kelimeler’ çıksa karşına, durmaz akar gözyaşların bilirim… Kaçarken senden, peşime takılmış gözlerin… Hasretin cehenneminden kaçmış kelimeler ve gözlerin… Gerisine varmaz dilim, gitmez kalemim… Susuyorum…
i.s.e.
‘Belki Güneş bir gün ikimiz için doğar’
Categories: Kısa Kısa