Oysa neler neler anlatacaktım sana;
İstanbul’a,Antep’e,en çok da hiç bilmediğim güzel şehirlere
benzeyecekti anlatacaklarım
Özlemi,aşkı,biriktirdiklerimi bildirecektim sana.
Düşerken acıyanlarımı,
İnadına ayağa kalkışlarımı,
Gözlerini,avunuşlarımı,
Bildiğin ve bilmediğin yaralarımı,umutlarımı…
O kadar çok şeyi sığdıracaktım ki kelimelere
Onlar bile şaşıracaktı;
Yokluğunla kararan geceleri,
Bir sözcüğünle aydınlanan günümü,
Senli düşlerimi,
Sensiz kabuslarımı,
Gözyaşlarımı,vs.leri…
Nefes almadan,
Durup düşünmeden,
Hesap kitap etmeden,
Susmadan konuşacaktım;
Bitene kadar
İçinde “sen” geçen cümlelerim.
…Beceremedim
Oysa daha neler neler söyleyecektim sana;
En çok da “senim“e benzeyecekti.
i.s.e.
Categories: Dizelemeceler