‘Bu senin eski zaman hassasiyetlerin’ diye başlıyor cümleye,
Gönlüme girecek zannediyorum
Aklıma giriyor oysa.
Akıl veriyor.
‘İyi,güzel’ deyince hevesleniyorum tekrar,
Başımı okşayacağını umut ediyorum.
‘-de’yi ekliyor ardından.
‘İyi, güzel de’ olunca cümle
Kalbime vuruyor,kalbimden vuruyor.
‘Demode artık oğlum bunlar,
Gerçekleri görmezden gelme’
Bu cümleyle birlikte susuyorum ben de
İçimdeki şu cümle kendini ele vermesin diye:
İyi de ‘esmer kız’,
Ben ‘eski zaman hassasiyetlerimle’ seviyorum seni.
i.s.e.
Categories: Dizelemeceler