Ayakta kalabilmek değildir hayat,
Her düşüşten sonra yeniden kalkabilmektir ayağa.
Ve gereklilikleri vardır hayatın,
sevgi mesela…
Yağmur bulutu nasıl severse
öyle sevmeli bu hayatı.
Ve fidan her bahar yeşillere bürünüp
nasıl sarılırsa doğaya,
Ayağa kalkıp öyle sarılmalı
bu hayata.
Categories: Dizelemeceler
”ne sen baktın ardına ne ben..hep ayrı yollarda yürüdük…”
İyelik eklerimizi kaybettik,sahipsiz dolaşıyoruz kalabalık kentlerin ortasında…
her defasında insanın zaman zaman yenilenmesi gerektiğini farkediyorum,doğanın da kanunu bu olsa gerek.her yeni farkediş de bir yenilenme sanırsam.insanın da kendi içinde bir diyalektiği var.