Kirin,pasın içindeyken,
Uzaktayken her şeyden,
Kendimden,
Kimsesizken
Ya da öyleymiş gibi zannederken,
Sessiz bir intiharı düşlerken,
Ayşe girdi düşüme,
“Abi” dedi,
Döndüm…
Ablalık yapmaya gelmiş,
Ağlama dedi,
Abiler hiç ağlamaz ki.
Kelimelerimi eksiltti,
Sebeplerimi çürüttü,
Delilleri karartmış gizlice,
Elini uzattı:
Kalk abi,
Ölmek için daha çok erken…
i.s.e.
Categories: Dizelemeceler
hala sana, bize, ona, buna inana birileri varsa kalkalım ayağa dimi:) hoş olmuş kafana sağlık..