deliname.com

Orospu Çocukları

Hüznünü yüreğime asacaktım,
Temiz askılık bulamadım…

Her şeyi,her şeyi kirletiyorlardı
Çabuk ve kirliydiler
Bankaları,kocaman şirketleri
Gökdelenleri,cezp edici reklamları vardı.

Küçümsüyorlardı her şeyi
Her şeyi küçümsüyorlardı
Hüznümüz basit ve sıradan geliyordu onlara
Yüzsüz psikologları vardı
Bize prozac öneriyordu.

Aralara sızıyorlardı
Sızıyorlardı hayatlarımıza
İzin istemeden,kapıyı tıklatmadan.
Hakikatle aramıza girdiler,
Makineler verdiler
Kaybettiklerimizi fark etmeyelim diye.

Zapt ediyorlardı hayatımızı
Evlerimizi zapt ediyorlardı
Bardaklarımıza,tabaklarımıza doluyorlardı
Çok uluslu markaları ve ucuz yazarları vardı
Bize nasıl yaşamamız gerektiğini öğretiyorlardı.

Tiksiniyorlardı bizden
Bize dair her şeyden tiksiniyorlardı
Dualarımız,inançlarımız,kalbimiz
Kıyafetlerimiz,Allah’ımız
İlkel geliyordu onlara
Değiştirdiler.

Egemen ama tedirgindiler,
Tarihte kalmış kişilerden bile tedirgin oluyorlardı,
Unutturdular;
Hüseyin’i,Hallac-ı Mansur’u,Pir Sultan’ı
Ernesto’yu,Nazım’ı,Can Baba’yı.
Yerlerine başkalarını yerleştirdiler.
İçsel boşluğumuza “Secret”lar,Adam Fawerlar,
“Nasıl yaşamalısınız”kitapları tavsiye ettiler.

Küstahtılar
Terbiyesiz ve küstah.
Aşkımızın şekline bile karışmaya niyetlendiler
Aşkları yemek tariflerine benzettiler
Oysa yemekleri bile sevgiden yoksundu.

Haindiler
Sinsi ve hain.
Dost gibi yaklaştılar bize,
Dostluklarımızı da kirlettiler.

Yaratıcıydılar,
Haklarını yemeyelim zeki ve yaratıcıydılar,
Her şeyi değiştirirmiş gibi yapıp
Hiçbir şeyi değiştirmediklerini fark ettirmediler bize.

Yenilikçiydiler
El alemin eskisiyle bizi yenilediler,
Yeni sistem
Yeni kıyafetler
Yeni ideolojiler
Yeni adamlar
Yeni alfabe
Yeni sopalarla dövdüler bizi.

Korkaklardı
Bizi döverken bile bizden korkarlardı.
Neden korktuklarını anlamamızdan da korkarlardı.
Asıl gücün bizim ellerimizde olduğunu anlamamamız için
Bize sürekli vururlardı.

Gelemedik,getirilmedik bir araya
“Neler oluyor?’u” sordurtmadılar bize
Bilgiler verdiler bize
Düşünceyi yasakladılar.
Fikir onların tekelindeydi.
Çocuklarımızı bile koruyamadık onların zulmünden.

Kısaca böyleydi işte durum Sevgili
Dedim ya hüznümüzü bile çok gördüler bize
O yüzden bulamadım temiz bir askılık
Yüreğime asmak için hüznünü.
Biz sömürülen halktık,
Onlar -anneleriyle alakası yok ama-
Bizi sömüren orospu çocuklarıydı.