deliname

Daha güzel bir Dünya olsaydı
Berlin Duvarı -tersinden- yıkılmamış olsaydı en azından
Ya da Sivas Maraş katliamları yaşanmamış,
Kasıklarından şarkı söyleyenlere “sanatçı” sıfatları
yakıştırılmamış olsaydı,
Para sadece “para” olarak kalsaydı,
Şairlerin dizelerine inanılsaydı hala,
Söylediklerini yeni bir şeymiş gibi “yeniden” pazarlamaya kalkan
neo-liberalist döller saçılmamış olsaydı ortalığa
Camilerden çıkanların sakallarında kan izleri olmasaydı,
Arkamızdan gelir diye korkarak,son lokmalarımızı bırakmasaydık
yine tabaklarda,
Gösterişsiz inansaydık Allah’a
Ve O’ndan bir şey bekleme terbiyesizliğine düşmeden,
Che yaşıyor olsaydı,Nazım da
Ve Mehmet’ine kavuşsaydı yararak Karadeniz’i mısralarıyla,
Her sabah “Kemalist” korkulara terk edilmeseydi çocuklar ilkokullarda,
İnsan olmanın yükünü anlatmaya uğraşsaydık onlara
haksızlık etmeden ne Mevlana’ya ne Sokrat’a,
Deliliğimize prozaclı-cipralexli teşhisler konulmasaydı,
Kullanılan en ağır uyuşturucu tütün olsaydı
Acıyı,zulmü,kızgınlığı uyuşmadan yaşasaydık,
Öfkesi,mutluluğu insan olan insanlar yetiştirilseydi,
“Forma için savaştık.”diyen ne formayı,ne aşkı ne de savaşı
bilmeyen sahtekarlar türemeseydi futbol sahalarında,
Televizyondaki yorumcuların ağızlarından tükürükler saçılmasaydı
çocukların rüyalarına,
Haber bültenlerinin reyting savaşlarına kurban edilmeseydi
enformasyon açlığımız,
Mizahçılar olsaydı hala,krala parmak atmaktan bile aciz
soytarılar değil,mizahçılar,
Bağdat işgal edilmemiş olsaydı,
Yezid ruhlu yöneticilerce hükmedilmeseydi Dünya’ya,
Olmasaydı;borsacılar,bankacılar,avukatlar
Sürekli azarlar işitmeseydik;Genelkurmay Başkanlarından,bakanlardan,
başbakanlardan,valilerden,Emniyet Müdürlerinden,
Elektrik kesilince elimiz ayağımız bağlanmış gibi çaresiz
hissetmeseydik kendimizi,
Aşkı bile pazarlamaya kalkanların yüzüne tükürebilseydik,
Böyle bir Dünya’da kirlenmeseydi yüreğim her gün biraz daha,
Zaman zaman yenik düşmeseydim bedenimin sınırlarına,
Ve bu kadar korkmasaydım seni kaybetmekten:
Seni daha çok (daha kusursuz) sevebilirdim…

i.s.e.