deliname.com

Eskiz 1

13.ay olarak ekledim seni takvime.12 ayın hepsine dahil olan ama hiçbirine sığmayan.

Herkes rolünü oynadı,perde kapandı ve oyun bitti…Seyirciler huzursuzca söylenmeye başladılar önce,ardından haykırmaya başladılar “Kandırdınız bizi,ne kan ne gözyaşı ne de intikamla dolu sahneler vardı.Her şey çok sıradan gelişti ve bitti.Sonunda ne olduğunu bile anlayamadık.Bu kadar sıradanlık için mi oturduk biz burada!” Oysa oyuncular büyük bir heyecanla olup bitenin yükünden kurtarmaya çalışıyordu ruhlarını, kalplerini, zihinlerini. Seyircilerin sıradanlık eleştirisi çok garip geldi onlara.Aslında iki taraf da haklıydı,çünkü böyle bir şeydir hayat;dışarıdan baktığında ele vermez gerçeğini ve sıradan görünür seyirci gözlere, oysa içinde yer aldığında tüm o ‘sıradan’ görünen şeyler kalbini,ruhunu,aklını yaşlandıran tecrübeler olarak dikilir karşına.

-Failed.
-Yani?
-Yanisi şu:Dükkan kapanıyor.
-Bir daha açılmayacak mı?
-Kim bilir!!!

İyelik eklerimizi kaybettik,sahipsiz dolaşıyoruz kalabalık kentlerin ortasında…

Peşine takmadan soru işaretlerini,gidebileceği bir yeri olmalı insanın:Bir insan,bir ev,bir şehir…Neden?’siz karşılanabileceği bir yer bulmalı…

Bazen hayat,eksilenleri fark ettirmeyecek kadar cömert davranır insana…